Είναι πραγματικότητα ότι ο Παναθηναϊκός από την ημέρα της κλήρωσης δεν ήταν το φαβορί απέναντι στον ΠΑΟΚ και οι πιθανότητες του μειώθηκαν δραστικά τη περασμένη εβδομάδα, όταν και ηττήθηκε 2-0 στο πρώτο ματς της Τούμπας. Όμως η αίσθηση που μένει από τον επαναληπτικό του ΟΑΚΑ είναι ότι ανεξάρτητα από τη ποιότητα του αντιπάλου οι πράσινοι έκαναν μια από τις χειρότερες εμφανίσεις τους. Αυτό συνέβη μάλιστα σε μια βραδιά που είχαν ένα μεγάλο πλεονέκτημα, σπάνιο για τα ποδοσφαιρικά δεδομένα του Συλλόγου εδώ και χρόνια.

Ο κόσμος τους πήγε στο Στάδιο γνωρίζοντας ότι δεν είναι και πολλές οι πιθανότητες πρόκρισης, απλά ήθελε να χειροκροτήσει συνολικά τη προσπάθεια που γίνεται στην ομάδα εδώ και 1.5 χρόνο και τώρα αποδίδει σιγά σιγά καρπούς. Δεν υπήρχε καμία διάθεση γκρίνιας από κανέναν. Αυτό αποδείχτηκε από το χειροκρότημα στο τέλος, τη στιγμή που ψάχνεις να βρεις διακριθέντα από το παιχνίδι που να φορούσε πράσινα και δεν σου έρχεται κάποιος στο μυαλό. Δείγμα της συνολικής εικόνας.

Ασφαλώς το ποδόσφαιρο είναι στιγμές θα πει κανείς και συμφωνούμε. Αν δυο λεπτά πριν το τέρμα του Σφιντέρσκι ο Χατζηθεοδωρίδης είχε στείλει τη μπάλα στα δίχτυα όταν βρέθηκε απέναντι στον Πασχαλάκη, τότε θα μιλούσαμε για μια διαφορετική ποδοσφαιρική ιστορία. Όμως στη συνέχεια ο Παναθηναϊκός τα έκανε όλα λάθος.

Αυτό που θα μπορούσε σίγουρα καλύτερα είναι η διαχείριση μετά το γκολ. Οι πράσινοι είχαν κενό στη μεσαία γραμμή, αδυναμία να κρατήσουν τη μπάλα και ο σχηματισμός στο γήπεδο ήταν στα μέτρα του ΠΑΟΚ. Ταυτόχρονα, υπήρχε θέμα στη συγκέντρωση με πολλά αβίαστα λάθη αλλά και έλλειψη αυταπάρνησης από ένα γκρουπ παικτών που έχει αποδείξει το αντίθετο. Ο Παναθηναϊκός εν μέρει παραδόθηκε και δεν μπόρεσε ποτέ μέσα στο ματς να νικήσει την απογοήτευση του. Αυτό είναι σε ένα μεγάλο βαθμό φυσιολογικό για μια ομάδα που μαθαίνει, αρκεί την επόμενη φορά να αποδείξει ότι διδάχθηκε από αυτόν τον αποκλεισμό.

Το σχέδιο να επικρατήσει για δεύτερη φορά σε μια εβδομάδα με τον ίδιο τρόπο, τη στιγμή που ο αντίπαλος είχε τελείως διαφορετική προσέγγιση δεν βγήκε στο επιτελείο του τριφυλλιού. Εδώ όμως μπαίνει στο τραπέζι η σύγκριση των ρόστερ των δύο ομάδων που αδικεί τον Δώνη σε σχέση με τον Φερέιρα.

Ζητούμενο πια για τον Παναθηναϊκό ένα καλό φινάλε στα πλέι οφ και μακάρι το καλοκαίρι να μιλάμε για τα… «χωριά» που θα αντιμετωπίσει από αρχές Ιουλίου στην Ευρώπη, κάπως πρέπει να γίνει η αρχή. Απαραίτητη ενόψει καλοκαιριού η διατήρηση του βασικού κορμού της ομάδας και η ουσιαστική μεταγραφική ενίσχυση που θα λύσει τα χέρια του Δώνη και θα μας βγάλει από την άβολη θέση να γράφουμε ότι ο Παναθηναϊκός είναι αουτσάιντερ…